الْبِدْعَةَ وَاهْلَها ، وَلَمْ يَلْحَقْهُ فى شَىْءٍ مِنْ اوامِرِكَ
با بدعت و بدعتگزاران ، و سرزنشهاى ملامتكنندگان در اجراى هيچيك از اوامر
وَنَواهيكَ لَوْمَةُ لآئِمٍ ، صَلِّ عَلَيْهِ صَلاةً نامِيَةً مُنْيفَةً زاكِيَةً ،
و نواهى تو در او مؤثر نگشت ، درود فرست بر او درودى با بركت و بلندمرتبه و پاكيزه
توُجِبُ لَهُ بِها شَفاعَةَ امَمٍ مِنْ خَلْقِكَ وَقُرُونٍ مِنْ بَراياكَ ،
كه موجب شود بدان شفاعت امتهائى از خلق تو را و شامل مردمانى از قرون گذشته شود
وَبَلِّغْهُ عَنَّا تَحِيَّةً وَسَلاماً ، وَآتِنا مِنْ لَدُنْكَ فى مُوالاتِهِ
و برسان به او از جانب ما تحيت و سلامى ، و بده به ما از نزد خويش به پاداش دوستى او
فَضْلًا وَاحْساناً وَمَغْفِرَةً وَرِضْواناً ، انَّكَ ذوُ الْفَضْلِ
فضل و احسان و آمرزش و خوشنودى خودت را كه تو داراى فضلى
الْعَميمِ ، وَالتَّجاوُزِ الْعَظيمِ ، بِرَحْمَتِكَ يا ارْحَمَ
همگانى و گذشت بزرگى هستى ، به رحمتت اى مهربانترين
الرَّاحِمينَ .
مهربانان
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 331
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٣٣١