فَشَرَعَ ، وَعَلا فَارْتَفَعَ ، وَقَدَّرَ فَاحْسَنَ ، وَصَوَّرَ فَاتْقَنَ ،
و شروع كرد و برتر و مرتفع گرديد ، و اندازه گرفت و نيكو اندازه كرد ، و صورت بخشيد و محكم كرد
وَاحْتَجَّ فَابْلَغَ ، وَانْعَمَ فَاسْبَغَ ، وَاعْطى فَاجْزَلَ ، وَمَنَحَ
و حجّت آورد و رساند و نعمتت داد و فراوان كرد و عطا كرد و فزون نمود و بخشيد
فَافْضَلَ ، يا مَنْ سَما فِى اْلعِزِّ فَفاتَ نَواظِرَ اْلأبْصارِ ، وَدَنا
و زياده داد ، اى كه در عزّت چنان و الا است كه از نگاه چشمها گذشته و در لطف
فِى الّلُطْفِ فَجازَ هَواجِسَ اْلأَفْكارِ ، يا مَنْ تَوَحَّدَ
چنان نزديك است كه از آنچه خطور كند اى انكه يكتا است
بِاْلمُلكِ فلانِدَّ لَهُ فى مَلَكُوتِ سُلْطانِهِ ، وَتَفَرَّدَ بِاْلألاءِ
در فرمانروانى و ملك كه از براى او در سلطنتش همتائى ندارد و او تنها در بخششها و بزرگى
وَالْكِبِرْيآءِ فَلا ضِدَّ لَهُ فى جَبَرُوتِ شَأْنِهِ ، يا مَنْ حارَتْ
متفرّد است و رقيب و ضدّى براى او نيست در جبروت مقامش ، اى كه در بزرگى هيبتش
فى كِبْرِيآءِ هَيْبَتِهِ دَقايِقُ لَطائفِ اْلأَوْهامِ ، وَانْحَسَرَتْ
ريزه كارى و نازك بينيهاى انديشهها و اوهام سرگردان گشته و ديدههاى تيزبينان
دُونَ ادْراكِ عَظَمَتِهِ خَطايِفُ ابْصارِ اْلأَنامِ ، يا مَنْ عَنَتِ
مردم در مقام درك عظمتش و امانده ، اى كه در برار
اْلوُجُوهُ لِهَيْبَتِهِ ، وَخَضَعَتِ الرِّقابُ لِعَظَمَتِهِ ، وَوَجِلَتِ
هيبتش چهرها خوار گشته و گردنها در برابر عظمتش خاضع شده ، و دلها از ترس او
اْلقُلُوبُ مِنْ خيفَتِهِ ، اسْئَلُكَ بِهذِهِ اْلمِدْحَةِ الَّتى لا تَبْتَغى
هراسان شده ، از تو درخواست دارم به حق اين ستايشى كه سزاوار نيست
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 190
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص١٩٠