كه دعاى « 1 » دولت او بر كافهء هنرمندان محتوم « 2 » و بر عامهء خلايق واجب ؛ مبذول داشتن از « 3 » مهمات شناخت « 4 » و در حالت خطاب مستطاب آن سرور احرار « 5 » ، دعاگوى دولت ، چند بيت از قريحهء خامده « 6 » و فطنت جامده « 7 » ان شاء كرد . اگرچه نه لايق حضرت بود ، اما از عرض آن گزير « 8 » نبود « 9 » و هى هذه :
مدح « 10 »
گلبن گلزار مردى و هنر * توتياى ديده اهل نظر
سايه حق عالم انصاف و عدل * افتخار ملك توران يستدر « 11 »
نوجوان پير فكرت كز ثناش « 12 » * قاصر است ادراك عقل راهبر
آنكه اندر شأن او منزل « 13 » شدست * آيت فيروزى و « 14 » فتح و ظفر
و « 15 » آنكه از تأييد « 16 » عدلش يافتند * گرگ را با ميش در يك آبخور
آنكه ملك شاه را شمشير اوست * همچو ملك شرع را عدل عمر
از جبينش نور دولت لايح است * چون ضيا « 17 » از صفحهء رخسار خور
روز هيجا از نهيب تيغ او * پردلان را لرزه افتد بر جگر
وز « 18 » شرار شعلهء شمشير او * افتد « 19 » اندر « 20 » سينه گردون شرر
از نهيب رمح افعى افكنش * بفسرد خون در عروق شير نر
نور چشم خسرو عادل كه « 21 » يافت « 22 » * چشم ملك از طلعتش نور بصر
هامش
( 1 ) . م : دعاگوى .
( 2 ) . م : محترم .
( 3 ) . م : + واجبات و .
( 4 ) . ل : است .
( 5 ) . ل : اجرار .
( 6 ) . م : جامده .
( 7 ) . م : خامده .
( 8 ) . م : ناگزير .
( 9 ) . م : - نبود .
( 10 ) . ل : بيت .
( 11 ) . م : قدر .
( 12 ) . م : كو قياس .
( 13 ) . م : نازل .
( 14 ) . م : - و .
( 15 ) . م : - و .
( 16 ) . ل : تأثير .
( 17 ) . م : صبا .
( 18 ) . م : از .
( 19 ) . م : اوفتد .
( 20 ) . م : در .
( 21 ) . م : - كه .
( 22 ) . م : نيافت .