فصل چهارم - دين
يكى از ابواب فقه اسلامى باب قرض دادن است كه در اسلام از اعمال پسنديده محسوب مىشود و بر عهدهء هر مسلمان است كه در هنگام نياز برادر مسلمانش وام بدون بهره كه « قرض الحسنه » ناميده مىشود ، در اختيارش بگذارد . قرض يكى از عمدهترين ابواب مسائل اسلامى است كه روى مالكيت پايهگذارى شده است ، زيرا اوّلًا فرد را مالك دانسته و سپس او را امر به قرض دادن كرده است در نتيجه در سه مرحله مالكيت شخصى امضا شده است .
1 - صاحب پول مالك مىشود تا بتواند قرض بدهد .
2 - بدهكار مالك مىشود تا بتواند مصرف كند و بدهكار مىشود .
3 - بدهكار در اثر كار و كوشش مىتواند مالك گردد تا وام خود را ادا نمايد . پس اگر مالكيت نباشد مسألهء قرض و احكام آن لغو خواهد بود . ولى قرض بايد سود و بهره نداشته باشد و الا حرام و از گناهان كبيره است .
آيات دين و احكام آن
در قرآن كريم آيات متعددى دربارهء دين آمده است :
الف - در ضمن آيات ارث بيان شده كه ديون ميت را بايد قبل از تقسيم تركه ميت ادا نمايند .
« مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَوْ دَيْنٍ »
. « 1 »
« مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ
. . .
مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ » .
« 2 »
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 10 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 11 .