شريكش با ديگرى كرده به هم بزند و براى خود قرار دهد ) .
« الشفعة جائزة فى كل شىء من حيوان او ارض او متاع » : « 1 »
شفعة در ( فروختن ) هر چيز : حيوان ، زمين يا متاع جايز است .
« فى رجل رهن دارا فاحترقت او انهدمت ؟ قال : يكون ماله فى تربة الأرض » : « 2 »
از امام عليه السلام پرسيدند : مردى خانهاى را رهن گذاشته و خانه سوخته يا خراب شده ، چه بايد كرد ؟ فرمود : ( رهن و ) مال راهن به زمين خانه تعلق مىگيرد .
يعنى زمين خانه كه مملوك است رهن واقع مىشود و اگر راهن طلب مرتهن را نداد همان زمين را مىفروشد و طلب خود را وصول مىكند .
« فى اخبار الوقف فللورثة من قرابة الميت ان يبيعوا الأرض ان احتاجوا و لم يكفهم ما يخرج من الغلة » : « 3 »
( در اخبار وقف آمده ) پس ورثهء ميّت اگر احتياج پيدا كردند و درآمد وقف كفايتشان نكرد مىتوانند آن زمين را بفروشند .
« ( فى حديث الفرار من الزكاة ) - انما ذلك له اذا اشترى بها دارا او ارضا او متاعاً » : « 4 »
. . . ( در حديث فرار از زكات ) مىفرمايد : همانا او حق دارد در صورتى كه بخواهد خانه يا زمين يا متاعى بخرد .
« عن على بن مهزيار قال : سألت ابا جعفر الثاني عليه السلام عن رجل طلب شفعة ارض فذهب على ان يحضر المال فلم ينضّ فكيف يصنع صاحب الأرض ان اراد بيعها أ يبيعها او ينتظر مجىء ، شريكه صاحبه الشفعة ؟ . قان إن كان بالمصر فلينتظر به ثلاثة ايام » : « 5 »
على بن مهزيار گويد : از امام جواد عليه السلام سؤال كردم كه : مردى حق شفعه خود را در زمين ( فروخته شده به وسيلهء شريك خود ) مطالبه نمود و رفت تا پول بياورد اما تأخير نمود ، در اين صورت اگر صاحب زمين بخواهد مىتواند آن را بفروشد يا مىبايستى منتظر باشد ؟ .
فرمودند : اگر ( آن شريك كه رفته پول بياورد ) در شهر است ، سه روز صبر كند .
هامش
( 1 ) - وسائل ج 17 ، ص 319 - از فقيه ج 3 ، ص 46 و تهذيب ج 7 ، ص 164 و فروع كافى ج 5 ، ص 281 .
( 2 ) - وسائل ج 13 ، ص 127 - از تهذيب ج 2 ، ص 164 و استبصار ج 3 ، ص 119 و فقيه ج 2 ، ص 101 و ص 128 از تهذيب ج 2 ، ص 146 و استبصار ج 3 ، ص 118 .
( 3 ) - وسائل ج 13 ، ص 306 .
( 4 ) - وسائل ج 6 ، ص 112 - بحار الأنوار ج 93 ص 33 - علل الشرايع ج 2 ص 374 .
( 5 ) - وسائل ج 17 ، ص 324 - از تهذيب ج 7 ، ص 167 و قرب الاسناد ، ص 77 و فقيه ج 3 ، ص 47 .