بيشترى دارد و اين نه به خاطر آن است كه براى حسين سجده مىكنيم ، بلكه سجده براى خداست و تربت ( خاك حسينى ) به اصطلاح فقهى « مسجود عليه » ( محل سجدگاه ) است و اين كارى مستحبى است نه واجب ، و نكتهء آن اين است كه اين خاك ، با خون بزرگترين سرداران اسلام ، كه پايههاى حكومت امويان را متزلزل ساخت ، عجين گشته است . سجده بر اين تربت ، يادآور جانبازىها و فداكارىهاى آن حضرت و 72 تن از شهيدان راه خداست كه مرگ سرخ را بر زندگى مذلّت بار ترجيح دادند و امّا اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله بر تربت حسين سجده نكرد - اگر صحيح باشد - براى اين است كه هنوز در آن زمان ملاك سجده وجود نداشت ؛ زيرا هنوز اين خاك به خون حسين عليه السلام آغشته و متبرّك نشده بود . بايد در نظر داشت كه شيوه و سيرهء بزرگان همواره اين بوده كه بر خاك مكانهاى متبرك سجده كنند . مسروق بن اجدع ( متوفاى 62 هجرى ) كه از تابعان است ، هنگام سفر خشتى از مدينه همراه مىبرد و بر آن سجده مىكرد . « 1 » گذشته از اينها ، سجده بر تربت پاك ، در خانهها ، مسافرخانهها و مكانهاى ديگر ، چندان آسان نيست و لذا شيعيان تربت پاكى ، از پاكترين خاكهاى جهان را به صورت جامد درآورده و همراه خود مىبرند تا عمل به حكم الهى در همهجا آسان شود . اكنون اگر قرار باشد ، در اين مورد جوابى نقضى بگوييم ، از شما مىپرسيم : آيا پيامبر صلى الله عليه و آله بر اين فرشهاى گران قيمت ، كه در مساجد
پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 99
مساهمون: محمد طبرى
ص٩٩
هامش
( 1 ) . مصنف ابن ابى شيبه ، ج 2 ، ص 172