پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 44

الف ) دختر گرامى پيامبر صلى الله عليه و آله با ابو بكر بيعت نكرد و بيعت امامى را بر گردن نداشت ، آيا نعوذ باللَّه مرگ او مرگ جاهليت بود ؟ ب ) كسى كه خود را امام زمان معرفى مىكرد ، امام واقعى نبوده ، بلكه در جايگاه امام واقعى نشسته بود . مورد نخست را نمىتوان انتخاب كرد ؛ زيرا دختر گرامى پيامبر صلى الله عليه و آله همان بانويى است كه خداوند او را از هر رِجْسى تطهير كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله در باره‌اش فرمود : « فَاطِمةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ » . « 1 » ونيز فرمود : « يَا فَاطَمة إِنَّ اللَّه يَغضِبُ لِغَضَبِكِ وَيَرْضَى لِرِضَاكِ » . « 2 » پس بايد گفت : او طاهرهء مطهّره بوده و هرگز بر خلاف فرمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله عمل نكرده است . در اينجا نتيجه مىگيريم : حضرت فاطمه با كسى كه بيعت نكرد ، امام واقعى نبوده و به يقين وقتى از دنيا رفت ، بيعت امامى بر گردنش بوده و او كسى جز علىبن ابىطالب عليه السلام ، وصىّ رسول اللَّه ، نبوده است . به گفتهء بخارى ( به فرض صحّت گفتار وى ) على عليه السلام پس از شش ماه بيعت كرد ، اين سخن حاكى از آن است كه اين انتخاب ، از نظر امام انتخاب صحيحى نبود ؛ زيرا آن حضرت هرگز از امر مشروع كناره‌گيرى نمىكرد . شگفت است كه اين همه مدارك تاريخى بر مظلوميت زهرا و