پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 35

اين سبّ و دشنام كيست ؟ تا گريبان او را بگيريم نه شيعه را ، كه هرگز صحابه‌اى را سبّ نكرده و شيعيان دوستدار همهء كسانى هستند كه پيامبر را ديده‌اند ، جز آنان كه از راه حق منحرف شده باشند . البته از كسانى كه پيروى از پيامبر نكرده و از مسير و راه او منحرف شده‌اند تبرّى مىجويند ، نه اين‌كه او را سبّ كنند و ناسزار گويند . در اينجا به نقل دو اثر مىپردازيم تا روشن شود چه كسانى سبّ صحابه را رواج دادند : * مسلم درصحيح‌خود ، ازعامر ، فرزند سعدبن ابىوقاص‌نقل‌مىكند : « أمر معاويةُ بن أبي سفيان سعداً ، فقالَ : مَا مَنعَك أن تسبّ أبا تراب ؟ فقال : أما ما ذكرت ثلاثاً قالهنّ رسول‌اللَّه فلن أسبَّه . . . » . « 1 » « معاوية بن ابى سفيان ، به سعد وقاص فرمان داد كه على را سبّ كند وگفت : چه چيزى تو را از دشنام دادن به ابوتراب بازداشته است ؟ سعد پاسخ داد : هرگاه سه مطلب را كه رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله در بارهء او گفته ، به خاطر مىآورم ، هرگز او را دشنام نمىدهم . » و آن سه چيز را بيان كرد ، كه ما از بيان آن‌ها خوددارى مىكنيم . وجود اين حديث در صحيح‌ترين كتاب‌ها ، گواه آن است كه پايه‌گذار سبّ صحابه ، آن هم بر شخصيت والايى مانند على عليه السلام ، معاويةبن ابى سفيان است . او بود كه اين سنت زشت را در ميان امت جا انداخت و رواج داد ، كه متأسفانه سلفىها بر او طلب رضايت مىكنند . * ابن عبد ربه در اخبار معاويه مىنويسد :