سال نهم هجرت براى منع مشركان از ورود به مسجدالحرام و رفع هر نوع پيمان از آنها ، ابوبكر را با شانزده آيه از آغاز سورهء « برائت » به مكه اعزام كرد تا در موسم حج بر حاضران بخواند . ابوبكر در نيمهء راه بود كه جبرئيل نازل شد و فرمود : امر الهى آن است كه اين آيات را يا خودت يا مردى از اهل بيت تو به مردم ابلاغ كند در اين مورد پيامبر فرمود :
« عَلِيٌّ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ لَا يُؤَدِّي عَنِّي إِلَّا أَنَا أَوْ عَلِيٌّ » ؛ « على از من و من از على هستم ، جز من و على اين پيام را ابلاغ نكند . » و اين مطلبى است كه غالب مفسران در آغاز سورهء توبه آوردهاند و گروهى آن را يكى از فضايل امام على عليه السلام دانستهاند و گروهى هم مىكوشند آن را به نوعى توجيه كنند كه به مقام ابوبكر برخورد نكند . در اين مورد به كتابهاى تفسير ، مانند رازى و المنار و كتابهاى حديث مانند تفسير طبرى و الدرّ المنثور ، در تفسير سورهء برائت ، مراجعه فرماييد . « 1 »
هامش
( 1 ) . در كتب حديث ، خصائص نسائى ، ص 84 ، حديث 73 و سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 275 ، حديث 3090 ؛ مستدرك حاكم ، ج 4 ، ص 178 وغيره اين مطلب را آوردهاند .