وقتى آيهء إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا اْلأَماناتِ إِلى أَهْلِها . . . « 1 » نازل شد ، پيامبر بنى شيبه را فرا خواند و كليد كعبه را به آن‌ها داد . چرا در مورد خلافت على عليه السلام كه براى همهء مسلمانان مهم بود ، چنين نكرد ؟ پاسخ اين پرسش نيز تكرارى است . اما در اين مورد مىتوان گفت كه پيامبر صلى الله عليه و آله در طول رسالت 23 سالهء خود ، به معرفى اميرمؤمنان به عنوان خليفهء پس از خويش پرداخت و در مواقع مختلف ، او را ولىّ مؤمنان و وصىّ خود شناساند و همان‌گونه كه در پاسخ پرسش چهل و نهم گفتيم ، يكى از القاب آن حضرت « وصىّ » است و آخرين سفارش او دربارهء امام ، در روز غدير انجام گرفت كه در يك جمع بيش از صد هزار نفرى رسماً ولايت و وصايت او را اعلام كرد و از مردم خواست كه با وى بيعت كنند تا آنجا كه شيخين نيز با او بيعت كردند و اين جمله را گفتند : « بَخ بَخ لَكَ يَا عَلِيُّ ، أَصْبَحْتَ مَوْلَايَ وَ مَوْلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَة » ؛ « خوش به حال تو على جان كه سرور و مولاى هر مرد و زن با ايمان شده‌اى . » « 2 » و چون در اين مورد در گذشته سخن گفته‌ايم ، به همين مختصر بسنده مىكنيم .