پذيرا شدند . امّا آنان كه از هوا و هوس پيروى كردند ، بر اختلاف دامن زدند . بنابراين ، وجود حجت الهى ، ملازم با رفع اختلاف نيست . افزون بر اين ، پيامبر فرمود : اهل بيت من امان امت از اختلافاند « 1 » با اين حال وجود حجت ملازم بر رفع اختلاف به صورت گسترده نيست . امامان شيعه هركدام در عصر خود با بيانى استوار ، راه را نشان مىدادند . آنان كه پذيرا شدند به سوى وحدت گرويدند و آنان كه از انديشههاى نسنجيدهء خود پيروى كردند ، به اختلاف دامن زدند . اين بيان دربارهء امامانى است كه مردم به آنان دسترسى داشتند ولى دربارهء حضرت مهدى مسأله به شكل ديگر است و آن اين كه ارادهء قطعى خدا بر آن تعلق گرفته است كه آخرين وصى پيامبر را دور از گزند دشمنان ، در پس پردهء غيبت حفظ كند تا روزى كه خود مىداند ، او را براى برافراشتن پرچم عدل ، آشكار سازد . مسلّماً عدم بهرهگيرى از امام و در نتيجه ، وجود اختلاف ، به خاطر اين است كه ظهور آن حضرت زمانى و در موقعيتى خواهد بود كه جهان پذيراى او باشد و گرنه بهسان ديگر پيشوايان خواهد بود كه به شمشير ظلم يا زهر جفا ، شهيد شدند . و امّا اينكه مىگويند سيصد نفر با او در ارتباط اند ، سخنى است بى مدرك و بارها گفتهايم وجود يك مطلب در يك كتاب نشانهء عقيدهء شيعه نيست . عقايد را از كتب كلامى مبرهن مىگيرند . آرى ، گاهى برخى از اوتاد كه از كمالات بالايى برخوردارند ، به حضورش تشرف يافته و چه بسا بهرههاى علمى و معنوى از وجودش برگيرند .
پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 256
مساهمون: محمد طبرى
ص٢٥٦
هامش
( 1 ) . مستدرك حاكم ، ج 2 ، ص 448 و ج 3 ، ص 149 و 457 ، ذخائر العقبى ، ص 17