پرسش 101
در دوران خلافت عمر ، سلمان فارسى فرماندار مدائن و عمار ياسر فرماندار كوفه بودند . اين چگونه با اعتقادات شيعيان سازگار است ؟
پاسخ
همكارى اين دو نفر و همچنين ديگر افراد وارسته با دستگاه خلافت ، ناشى از اصلى است كه اميرمؤمنان در يكى از نامههايش به آن اشاره كرد و ما ، پيشتر نيز از آن ياد كرديم و آن اين است : اميرمؤمنان با دلايل قطعى از جانب پيامبر براى رهبرى تعيين شده بود و اگر اكثريت امت ، قدر اين نعمت را مىدانستند ، به يقين وضع مسلمانان از نظر وحدت و يگانگى غير از اين بود .
ولى حوادث و رويدادها سبب شد كه على از صحنه كنار گذاشته شود . در اين هنگام ، اصل حفظ اسلام ، قابل صرف نظر كردن نبود .
بنابراين ، گروه ياد شده ، كه از پاكترين ياران پيامبر بودند و دربارهء آنان ، ستايشهاى فراوانى از پيامبر رسيده است ، به خاطر حفظ اصل اسلام ، اين منصبها را پذيرفتند ، كه تا حد ممكن به وظيفه خود عمل كنند .
و منطق عقل و شرع اين نوع همكارى را ايجاب كرد و با خود مىگفتند : اكنون كه آن وضع ايدهآل اسلامى و آن رهبرى والاى مورد نظرِ خدا و رسول تحقق نيافته ، بايد از طرق ديگر به اسلام خدمت كنند .
باز هم مىگوييم ، اين نوع همكارىها آنچه را كه مقصود گردآورنده است ، ثابت نمىكند ؛ زيرا بسان همكارى يوسف عليه السلام با دربار مصريان است .