شيعيان ، متوسل به تقيه شده و موافق مفتى زمان حكم كردهاند و در مواردى كه اصلًا اين ملاك نبود ، تقيه نمىكردند و بنابراين ، تقيه در موارد مخصوص ، مايهء سلب اعتماد بهطور كلى نمىشود ، حتى در مواردى كه تقيه مىكردند لحن گفتگو بهگونهاى بود كه آگاهان از اصحاب ائمه مىدانستند كه اين پاسخ به عنوان تقيه صادر شده است .
كسانىكه با روايات امامان معصوم آشنا هستد ، احاديثى را كه از روى تقيه وارد شده ، مىشناسند و قرائن در خود حديث بر تقيه بودن گواهى مىدهد .
پرسش 80
اگر كسى بر ثقل اصغر ( اهل بيت ) طعنه زند ، تكفيرش مىكنيد ، امّا اگر بر قرآن طعنه زند ، در صدد توجيه كار او بر مىآييد . چرا ؟
پاسخ
افترا كار آسانى است ، امّا اثبات آن بسيار مشكل . در كدام كتاب و رسالهاى اين دو قضيه آمده است ؟ گردآورندهء پرسشها ، از روى دستپاچگى ، فراموش كرده كه در بسيارى از موارد ادّعاهاى بى مدركى را به صورت سؤال مطرح ساخته است .