پرسش 79
شيعيان از سويى مىگويند ائمه معصوماند و از سوى ديگر مىگويند كه آنها تقيه مىكنند . اين دو با هم تناقض دارد ؛ زيرا وقتى شما صحت آنچه را كه امامانتان مىگويند نمىدانيد ، معصوم بودنشان چه سودى دارد ؟
پاسخ
در اين سؤال دو اشكال مطرح گرديده است :
1 . تناقض ميان « اعتقاد به عصمت » و « اعتقاد بر عمل ائمه به تقيه » .
2 . اگر امامان در گفتار خود تقيه مىكردند ، ديگر به گفتار آنان در موارد ديگر نمىتوان اعتماد كرد ؛ زيرا ممكن است ، تقيه كرده باشند .
در پاسخ اشكال نخست مىگوييم : تناقض اين است كه دو گزاره با موضوع و محمول واحد ، دو حكم غير قابل جمع داشته باشند ؛ مانند اينكه بگوييم زيد دانشمند است و زيد دانشمند نيست . در حالى كه در اينجا دو گزاره داريم كه از نظر موضوع و محمول متفاوتاند و از نظر حكم هم هر دو ايجابى هستند ، گويا گرد آورندهء پرسشها برگى از مسائل عقلى نخوانده است .
پاسخ پرسش دوم اين است كه : اوّلًا : امامان در همهجا تقيه نمىكردند . در موردى كه فتواى حاكم زمان و فقيهان رسمى و مورد تأييدِ حكومت ، بر خلاف نظر ائمه بود ، در اين مورد براى دفع ضرر و خطر از