پرسش 70
شيعيان ادعا مىكنند كه امامت علىبن ابىطالب در قرآن با صراحت بيان شده ، ولى اصحاب آن را پنهان كردهاند . پس چرا اصحاب ، رواياتى را كه با آنها بر امامت على عليه السلام استدلال مىشود ، مانند حديث منزلت « أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي » « 1 » پنهان نكردهاند ؟ پاسخ در اين پرسش ، شيعه متهم شده كه مىگويد : آياتى از قرآن - كه به صراحت در آنها امامت على عليه السلام بيان شده - پنهان گرديده است . اكنون از آنان مىپرسيم : كدام شيعه گفته است : آياتى در قرآن بوده و اصحاب پنهان كردهاند ؟ پيداست كه هدف شبههافكنى است و گرنه هيچ مدركى براى اين ادعا ارائه نمىكند . در كتب عقايدى شيعه كسى چنين ادعايى نكرده است . آرى ، آياتى در قرآن وارد شده كه شأن نزول آنها ، امامت على عليه السلام است ، نه آنكه نام على در آيه بوده و حذف گرديده است ! اكنون به رؤوس آن آيات اشاره مىكنيم : 1 . إِنَّمَا وَلِيُّكُمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ