حضرت على كه شاهد ماجرا بود نزد عمر رفت و گفت : آيا نمىدانى رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : مؤاخذه از سه دسته برداشته شده . از بچه تا زمانى كه بالغ گردد . از خوابيده تا وقتى كه بيدار شود و از ديوانه تا عاقل گردد . اين زن ديوانهء فلان قبيله است . شايد در حال جنونش دست به چنين كارى زده . حضرت على زن را رها كرد و عمر به علامت تأييد ، تكبير گفت » . « 1 » ج ) زن آبستنى را نزد عمر آوردند كه اعتراف به زنا كرده بود . عمر حكم به سنگسارش داد . حضرت على عليه السلام مانع اجراى حكم شد و خطاب به عمر گفت : تو اگر سلطه بر اين زن دارى ، چه حقى بر آن بچهاى دارى كه در شكم اوست ؟ . . . عمر زن را رها كرد و گفت : زنان عاجزند مثل على بزايند . اگر على نبود به طور حتم عمر هلاك شده بود . « 2 » مواردى كه بيان شد ، نشان دهندهء برترى امام على عليه السلام بر عمر است . به علاوه در هيچ مدرك معتبرى نيامده كه حضرت على عليه السلام در مسألهاى فقهى يا حكم قضايى ، به عمر مراجعه و از او استفاده كرده باشد .
نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — صفحة 74
مساهمون: على اصغر رضوانى
ص٧٤
هامش
( 1 ) . سنن ابى داود ، ج 4 ، ص 140 ، ح 4399 و 4401 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 659 ، ح 2042 . مستدرك حاكم ، ج 2 ، ص 68 ، ح 2351 ؛ فتح البارى ، ج 12 ، ص 121
( 2 ) . الرياض النضرة ، ج 3 ، ص 143 ؛ ذخائر العقبى ، ص 80