نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — صفحة 72

4 - جهل خليفه به كلمهء « ابّ » در آيهء ( و فاكهة وابّاً ) . « 1 » 5 - جهل خليفه به تأويل قرآن . « 2 » 6 - ابىسلمةبن عبدالرحمن مىگويد : عمربن خطاب نماز مغرب را با مردم به جاى آورد ولى قرائت را فراموش كرد . بعد از نماز به او گفتند : قرائت به جاى نياورده‌اى . گفت : ركوع و سجود من چگونه بود ؟ گفتند : خوب بود . عمر گفت : پس باكى نيست . « 3 » 7 - جهل خليفه به كيفيت طلاق كنيز « 4 » 8 - ابن‌ابى مليكه مىگويد : « عمر دربارهء بچه‌اى از اهل عراق كه دزدى كرده بود نوشت او را وجب كنيد . اگر 6 وجب بود دست او را قطع كنيد . بچه را وجب كردند . از 6 وجب يك بند انگشت كمتر بود لذا رهايش كردند » . « 5 » 9 - از عمر در مورد مردى سؤال شد كه زنش را در جاهليت دو طلاق و در اسلام يك طلاق داده . عمر گفت : من نه امر مىكنم و نه نهى . عبدالرحمن كه در آنجا حاضر