تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 53

به اين حرم و از بوسيدن و دست زدن به آن جلوگيرى به عمل آورند و به عقيدهء خود بدين وسيله مانع وقوع اين اعمال حرام و كفرگونه و شرك آلود شوند . قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً . « 1 » انعكاس خبر اين حادثه چون خبر هولناك ويرانى بقاع و هتك حرمت نسبت به حرم شريف ائمهء بقيع در كشورهاى اسلامى انتشار يافت ، مسلمانان آن را مصيبتى عظيم و حادثه‌اى بس بزرگ نسبت به جهان اسلام تلقى نمودند . تلگراف‌هاى اعتراض از سوى علما و مراجع و شخصيت‌هاى سياسى از عراق و ايران و هند و ساير كشورها به سوى حاكمان حجاز سرازير گرديد . مجالس درس در حوزه‌هاى علميه و نمازهاى جماعت در مساجد تعطيل شد . مراسم عزادارى به عنوان اعتراض و سوگوارى تشكيل گرديد ولى چه سود كه اين حادثهء بزرگ و تأسف‌بار به وقوع پيوست و اين آثار و ابنيهء مذهبى - تاريخى كه قدمت بعضى از آنها به بيش از ده قرن مىرسيد ، به دست گروهى متعصب و متحجر و بىاطلاع و متأسفانه به عنوان ايفاى يك وظيفهء واجب مذهبى با خاك يكسان گرديد كه در صفحات آينده تاريخ و چگونگى بخشى از اين بناهاى باشكوه و معنوى را تا آنجا كه فرصت و شرايط اجازه مىداد از منابع معتبر به دست آورده در اختيار خوانندگان ارجمند قرار مىدهيم . « وَ ما تَوفِيقي الّا بِاللَّه »