در مدينه منوره كه در ماه رمضان 1326 با او ملاقات داشتم ضمن مطالب سودمند درباره قبر شريف حضرت زهرا فرمودند : قبر آن حضرت مسلماً در داخل بيت خودش مىباشد و در دوران كودكى ما قبر مشخّص بود و ارتفاع آن به يك متر مىرسيد و ايشان با اشاره به عصايى كه در دست من بود ، گفت : تقريباً به ارتفاع عصاى شما .
شواهد و قرائن ديگر :
اين بود رواياتى كه از ائمّه اهل بيت عليهم السلام در محلّ دفن حضرت زهرا عليها السلام نقل گرديده است و اين بود نظر صريح گروهى از علما و محدثين شيعه در اين زمينه .
و اينك توجه خوانندهء ارجمند را به شواهد و قرائن ديگر كه مؤيّد دفن شدن پيكر مطهّر آن حضرت در داخل بيت شريفش مىباشد ، جلب مىنماييم :
* اعتبار عقلى
در بارهء اين شواهد و مؤيّدات قبل از مستندات نقلى به يك اعتبار عقلى اشاره مىكنيم و آن اينكه : جاى ترديد نيست كه دفن شدن در كنار قبر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى هر مسلمانى بزرگترين افتخار دنيوى و عالىترين مقام معنوى است و بر همان اصل بود كه خليفهء اوّل ودوّم با بهرهگيرى از شرايط موجود و بدون اذن و اجازه ، توانستند اين افتخار را به دست آورند و در جوار آن حضرت به خاك سپرده شوند .
و باز بر همان اصل بود كه امام مجتبى عليه السلام وصيّت نمود در صورت امكان در كنار تربت جدّ بزرگوارش دفن شود ولى با غوغا سالارى و با اجبار و اكراه كه در تاريخ ضبط است از خواسته خود محروم و از دفن شدن در خانهء خويش ممنوع گرديد .
در مورد حضرت زهرا عليها السلام افزون بر آنچه گفته شد وجود ارتباط خاصّ معنوى و روحانى متقابل در ميان رسول خدا و دخت عزيزش و عاطفه و محبّت غير قابل وصف در ميان پيامبر خدا و حبيبهاش با توجّه به اينكه شرايط مانند دوران شهادت حضرت مجتبى عليه السلام نبود و هيچ رادع و مانعى از دفن شدن آن بانوى عزيز در داخل بيتش آن هم شبانه و مخفيانه وجود نداشت متصوّر نيست كه آن پيكر پاك به جاى داخل خانهاش و به جاى جوار پدر