. . . وكان من نبذهم الكتاب أنهم أقاموا حروفه وحرّفوا حدوده . . . ؛ . . . از جمله بىاعتنايى آنان به كتاب خدا اين بود ، آنان ألفاظ وحروف قرآن را برپا داشتند [ چيزى از ألفاظ قرآن كم وزياد نكردند ] ، اما حدود وقوانين قرآن را تحريف كردند . . . « 1 » . در واقع پيام اين روايات همسان با آيه‌ى شريفه‌ى وَقالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً « 2 » است . شِكوه‌ى پيامبر أكرم از قوم خود ، به خاطر تغيير وتحريف در جوهره‌ى ألفاظ آيات وحى نيست ، بلكه به خاطر دورى گزيدن از تعاليم واقعي قرآن با تحريف در مفهوم آيات وتفسير نادرست آنهاست كه مصداق بارز هجران از قرآن به شمار مىرود . محققان اماميه مانند : علامه شيخ محمد جواد بلاغى « 3 » ، علامه عبد الحسين أميني « 4 » ، آية اللَّه خوئى « 5 » ، أستاذ محمد هادي معرفت « 6 » و . . . همين معنا را از اين روايات استنباط كرده‌اند .