« كتاب و سنّت قطعيّه » برداشت شود ، و نه از مداركى ديگر ، كه آن اصلاح و ديگرش افساد است ، زيرا :
« وَالَّذينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَأقامُواالصَّلاةَ إنّالانُضيعُ اجْرَالْمُصْلِحينَ » . « 1 »
و كسانى كه بهوسيلهى « كتاب » ( قرآن ) نگهبانى مىكنند ( خود و ديگران را از كژى و نابسامانى ) و نماز را به پا مىدارند ، محققاً ما مزد اصلاحكنندگان را ضايع نمىكنيم .
و چون اين « كتاب الهى » و سنّت پيمبر صلى الله عليه و آله ، و امامان معصوم عليهم السلام پس از وى را بهترتيب مورد تمسّك قرار داده است كه :
« أطيعُوااللَّهَ وَأطيعُواالرَّسُولَ وَأولِيالأمْرِ مِنْكُمْ . . . » « 2 »
ما نيز به سنّت قطعيه پس از كتاب تمسّك مىكنيم .
با توجّه به اينكه « سنّت » هرگز برخورد سلبى و مضادّ با قران ندارد ، كه تنها در حاشيهى آن است و نه مخالف با آن ، زيرا :
« فَاسْتَمْسِك بِالَّذى أوحِيَ إلَيْكَ إنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ » . « 3 »
« پس به آنچه بر تو وحى شده استمساك كن كه محققاً تو بر صراطى مستقيمى » « 4 » كه بنياد استمساكْ ، قرآن ، و در حاشيهاش سنّتِ موافق يا غير مخالف با آن از رسول گرامى صلى الله عليه و آله و اهل بيت قرآن است .
و بالاخره براى شخص رسول صلى الله عليه و آله كه در بالاترين قلّهى عصمت ، عقل ، علم و درايت است پناهگاهى بهجز قرآن نيست كه :
« وَاتْلُ ما أوحِيَ إلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ لامُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً . » « 5 »
هامش
( 1 ) - سورهى اعراف ، آيهى 170 .
( 2 ) - سورهى نساء ، آيهى 59 .
( 3 ) - سورهى الزّخرف ، آيهى 43 .
( 4 ) - استمساك ، نگهبانى كردنِ رسالت بهوسيلهى قرآن است .
( 5 ) - سورهى كهف ، آيهى 27 .