و اگر چيزى بسرعت دزديدند نيزهاى آتشين آنها را پى خواهد كرد :
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ
.
ملأ :
ملأ گروهى را گويند كه بر نظر و عقيدهء واحد اجتماع كرده ، و چشمها را از هيبت و منظر خود ، و دلها را از عظمت و جلالت خويش پر كنند .
و ملأ أعلى عاليترين اجتماعات مقدس جهانست ، كه محل اسرار وحى إلهى در آسمانها ميباشند .
دحور :
دحر بمعنى طرد و دور كردن است ، چنان كه در رمى جمرات گفتن اين جمله « اللهم ادحر عنى كيد الشيطان » مستحب است .
واصب :
در مفردات گويد : « وصب » بيمارى مزمن و دائمى را گويند ، و عذاب واصب ، عذاب دائمى است .
طبرى براى اثبات اين معنى به اين آيه تمسك جسته است :
وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً
يعنى « دائما خالصا » بر خلاف پندار كسانى كه واصب را بمعنى دردناك دانستند .
به نظر نگارنده : آيهء فوق شاهد اينست كه واصب بمعنى خالص مىباشد و مقتضاى خلوص هر چيزى دوام و بقاى او است .
از باب نمونه اين آيه را خاطر نشان ميسازيم كه :
أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ
و بديهى است كه ايمان در صورتى كه از شوائب بىايمانى و ريا و از خرافات خالى و خالص باشد ، دائمى و پايدار خواهد بود .
در ماديات جهان نيز چنانست : مانند طلا - چنان كه خالص باشد ، هميشه رنگ و خاصيت طلائى خود را حفظ مىكند ، و در صورتى كه با غير جنس خود آميخته باشد ، در هر دو جهت رو بنقصان ميرود .