آسمان و ستارگان از نظر قرآن
تا اينجا سخن در پيرامون يكى از ستارگان جوّ پهناور كيهان يعنى زمين :
كيهانپيماى ما بود .
اكنون از زمين پرواز كرده و سرى بهمسايگان آسمانى خود بزنيم ، تا چه اندازه بتوانيم امر الهى را دربارهء كاوش و نظر در آسمان و آسمانيها تحقق بخشيم « 1 » .
در آغاز كتاب دانستيم كه آسمان ، نخست نتيجهء گازهاى داغى بوده است كه از انفجار مادهء اولى جهان پديد شده .
و از آيات سورهء فصلت معلوم شد كه اين گازهاى دامنهدار كه تمامى جوّ بيكران محيط زمين ما را فرا گرفته بود - در دو دوران - بارادهء الهى تبديل بهفت بخش شد « 2 » اينك از رهگذر آيات قرآنى و احاديث سيرى در اين هفت كشور هستى ميكنيم :
هفت آسمان :
در سراسر قرآن هفت آيه صريحا و دو آيه تلويحا از هفت آسمان ياد كرده ، كه تمامى آيات مربوطه ذيلا از نظر خوانندگان ميگذرد .
1 -
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
[ بقره 29 ] .
هامش
( 1 ) - قل انظروا ماذا فى السماوات و الأرض .
( 2 ) - برحسب يكى از فرضيههاى دو دوران آسمانى .