درج كردهايم . مؤلّف در اثنا عشريه اشارهاى به رسالهء غنا كرده و مىگويد :
قد سألني عن هذا الحديث بعض الأصحاب فكتبت في جوابه رسالة بحسب ما اقتضاه الحال ، و أنا أذكر منها هنا ما لا بدّ منه . . . . « 1 »
و در آغاز رسالهء غنا مىگويد : « . . . هذا جواب ما سأل عنه بعض الأصحاب من شبهة غلبت على بعض أهل هذا الزمان . . . » .
مؤلّف در اين رساله از هيچ يك از آثار خود صريحا نامى نبرده ، تنها در اواخر آن به اثنا عشريه اشارهاى كرده است .
مطالب اين رساله گرچه ناظر به مطالب فيض كاشانى و محقّق سبزوارى در باب غناست و حتّى عباراتى را از رساله سبزوارى بدون ذكرى از آن نقل كرده ولى صريحا نامى از آنها به ميان نيامده است .
مؤلّف قسمتهايى از رسالهء السهام المارقة تأليف شيخ خود شيخ على عاملى صاحب درّ منثور را نقل كرده و از وى با تجليل ياد كرده است . سخنان شيخ على عاملى قدّس سرّه در السهام المارقة و نيز مطالبى را كه دربارهء غنا در درّ منثور ذكر كرده است در بخش دوم اين مجموعه آوردهايم تا مقايسهء بين آنها آسان شود و فايدهاى فوت نشود .
از ميان مؤلّفان رسالههاى غنا تنها دو نفر از اين رساله مطالبى نقل كردهاند ، يكى عالم جليل مرحوم تويسركانى قدّس سرّه و ديگر به نقل از تويسركانى - عالم گمنام مرحوم انجدانى قدّس سرّه ؛ كه با ذكر نام از اين رساله مطالبى نقل مىكنند .
نكتهء شگفتآور اينكه هيچ يك از سرگذشت نگاران در سرگذشت شيخ حرّ از اين رساله يادى نكردهاند و حتى كتابشناسىهاى مهم شيعه مانند : الذريعة ، كشف الحجب ، كشف الأستار و مرآة الكتب نامى از اين رساله به ميان نياوردهاند و نسخهاى از آن را نشناساندهاند .
علّت اين امر شايد ندرت نسخهء خطى اين رساله بوده است به طورى كه ما با
هامش
( 1 ) . الاثنا عشريه ، ص 138 ، باب دهم .