مىكرده است ، و اهل جاپلقِ لرستان است ، چرا كه آنجا متولد شده است ، و اهل قم است ، كه آنجا اقامت نمود و اما او متعلق به همهء سرزمينِ ما و متعلق به عالم علم و دانش و فرزانگى است .
هجرت و تحصيل
ميرزاى قمى مقدمات علوم را نزد پدر گرامىاش فراگرفت و پس از آنكه به سنين رشد رسيد راهى خوانسار شد .
در اين شهر از محضر مير سيد حسين خوانسارى ( د 1191 ق ) « 1 » چند سالى فقه و اصول را فرا گرفت و موفق به اخذ اجازه از وى شد . « 2 » ميرزا با خواهر استاد ازدواج كرد و راهى عتبات عاليات شد .
ايشان در جوار بارگاه ملكوتى سلطان اوليا حضرت سيد الشهدا - ارواحنا فداه - وارد جرگهء شاگردان استاد كل وحيد بهبهانى ( د 1206 ق ) شد و از خرمن دانش آن استاد فرزانه ، خوشه چينى كرد و موفق به دريافت اجازهء اجتهاد و روايت از ايشان شد .
ميرزاى قمى همچنين از شيخ محمّد مهدى فتونى نجفى ( د 1183 ق ) و آقا محمّد باقر هزار جريبى ( د 1205 ق ) اجازه روايت دارد . « 3 »
اساتيد فرزانه ، استاد يگانه پرورش دادند و ميرزاى قمى با رسيدن به مقام بلندِ دانش و علم ، به زادگاه خود بازگشت و در درّه باغِ جاپلق و سپس قلعه بابو در همان حوالى ، مقيم شد . ايشان در جاپلق به تدريس و تحقيق مشغول بود و سپس راهى اصفهان شد و در مدرسهء كاسهگران ، محفل درس برقرار كرد و جمع زيادى از طلاب از محضرش استفاده نمودند .
هامش
( 1 ) . او جد صاحب روضات و از مشايخ اجازهء سيد بحرالعلوم است و داراى آثارى چون شرح المعة ، شرحزيارة العاشورا ، شرح دعاء ابى حمزه و رسالة الاجماع است .
ن . ك : طبقات أعلام الشيعة ، ( قرن 12 ق ) ، ص 203 ؛ روضات الجنات ، ج 7 ، ص 107 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص ، 385 .
( 2 ) . كرام البررة ، ج 1 ، ص 52 .
( 3 ) . روضات الجنات ، ج 5 ، ص 379 .