مؤلف
عبداللَّه بن صالح بن جمعه سماهيجى اصبعى بحرانى روز سه شنبه هفتم محرم 1086 ق در سماهيجِ بحرين به دنيا آمد . در همان كودكى به همراه پدر به اصبع رفت و بعدها نيز به نعيمِ ماحوزِ بحرين هجرت نمود .
وى از همان اوان كودكى ، زير نظر پدرش - كه از دانشمندان و مجتهدين روزگار خود بود - فراگيرى دانشهاى اسلامى را آغاز كرد و به زودى به مقام والايى از علم و فضل نائل شد . در جريان حملهء خوارج به بحرين راهى اصفهان شد و سپس از آنجا به بهبهان رفت و تا پايان عمر در اين شهر ماند .
سماهيجى بر خلاف پدرش ، مشى اخبارى داشت و در اين عقيده بسيار محكم و صريح بود و از طعن و رد اصوليان و تأليف كتاب و رساله عليه آنها هيچ دريغ نداشت .
از مهمترين آثار او منية الممارسين است . اين كتاب كه در جواب سؤالات شيخ ياسين بن صلاح الدين بلادى به رشتهء تحرير در آمده است حاوى چهل فرق بين اصولى و اخبارى و روش آنها در استفادهء از منابع دينى است . بيشتر كسانى كه به بحث اصولى و اخبارى پرداختهاند به اين كتاب و مطالب آن اشاره كردهاند . « 1 »
او آثار زيادى در مناقشه با اصولىها نوشته است . از اين آثار ، مىتوان به رسالهاى
هامش
( 1 ) . ن . ك : الذريعة ، ج 23 ، ص 210 ؛ روضات الجنات ، ج 1 ، ص 127 - 130 .