درآمد
تاريخ حديث شيعه در قرن يازدهم و دوازدهم را بايد از دورانهاى طلايى اين علم دانست . كثرت تأليفات و تنوع موضوعات در حوزههاى مختلف علوم حديث در اين دو قرن چشم گير است .
در خطهء قزوين نيز ، عالمانِ حديث پژوه در اين دوره ، در ميدان علم و دانش ، حضور پر رنگى در ميدان علم و دانش داشتهاند .
برخى از اين عالمان عبارتاند از : محمّد صالح روغنى قزوينى ، محمّد بن حسن ملقب به آقا رضى الدين قزوينى ، على اصغر و فرزندش محمّد مهدى قزوينى ، ملاخليل و برادرش محمّد باقر قزوينى ، رفيعالدين محمّد بن فتح اللَّه قزوينى ، عبدالنبى بن محمّد تقى قزوينى ، محمّد تقى بن مظفر قزوينى و دهها نام ديگر .
مؤلف
در حوزهء درس پر رونقِ دانشمند بزرگ اين دوران ، آقارضى الدين قزوينى ( د 1096 ق ) به نام سيد محمّد بن محمّد صادق حسينى معروف به صدرالدين قزوينى بر مىخوريم .
از تولد او اطلاعى نداريم . شيخ حر عاملى در امل الآمل او را چنين معرفى مىكند :
الامير صدرالدين محمّد بن محمّد صادق قزوينى ، فاضلٌ عالمٌ معاصرٌ ، له شرح تشريح الأفلاك للشيخ بهاء الدين . « 1 »
هامش
( 1 ) . الأمل الآمل ، ج 2 ، ص 302 .