و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : خداى تعالى ، به حضرت موسى عليه السلام خطاب فرمود كه :
اى موسى ! هر گاه بينى « 1 » كه پريشانى رو « 2 » به تو كرده ، بگو : « خوش آمد « 3 » ! » ، چيزى كه شعارِ صالحان است . و وقتى كه توانگرى را بينى كه رو « 4 » به تو آورده ، بگو : « گناهى است كه عقوبتش به زودى رسيد » . « 5 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : روز قيامت كه مىشود ، جمعى به درِ بهشت خواهند آمد و در را خواهند زد . پس به ايشان مىگويند كه : شما كيستيد ؟ خواهند گفت « 6 » : ما فقراييم . پس به ايشان مىگويند كه : آيا شما پيش از حساب مىخواهيد كه داخل بهشت شويد ؟ ايشان خواهند گفت : چيزى به ما نداده « 7 » بوديد كه حساب آن را از ما خواهيد « 8 » . پس خداى - عزَّ و جلَّ - مىفرمايد كه : راست مىگويند . برويد به بهشت . « 9 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : اگر نه آن بود كه شيعيان به خداى - عزَّ و جلَّ - الحاح مىكنند ، هر آينه ، خداى - عزَّ و جلَّ - تنگىِ احوال ايشان را زياده از آنچه هست ، مىكرد . « 10 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : هر چند ايمان بنده زياده « 11 » مىشود ، تنگىِ معيشتش بيشتر مىشود . « 12 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : كسى كه در مقام خوار كردن مؤمنى باشد يا او را حقير شمارد از جهت آن كه چيزى در دست او كم باشد و فقير باشد ، خداى تعالى ، او را در روز قيامت در حضور خلايق ، رسوا مىكند . « 13 » و بدان كه از جملهء لوازم دوست داشتن فقرا و مساكين ، آن است كه وقتى كه اطعامى كنند - و مردم را به مهمانى دعوت كنند ، چنانچه مردم توانگر را مىطلبند - فقرا را نيز بطلبند و مهمانى را مخصوص اغنيا نسازند . و رفتن به چنين مهمانىاى را بعضى از فقها ذكر كردهاند كه مكروه است .
و در مكتوبى كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام به عثمان بن حُنيف انصارى - كه از جانب آن
هامش
( 1 ) . ج : « ببينى » .
( 2 ) . ب : « روى » .
( 3 ) . ب : « خوش آمدى » .
( 4 ) . ب : « روى » .
( 5 ) . همان ، ص 263 ، ح 12 .
( 6 ) . الف : + « كه » .
( 7 ) . ب : « داده » .
( 8 ) . ب : « آن را مىخواهيد » .
( 9 ) . همان ، ص 264 و 265 ، ح 19 .
( 10 ) . همان ، ص 264 ، ح 16 .
( 11 ) . ج : « زياد » .
( 12 ) . همان ، ص 261 ، ح 4 .
( 13 ) . همان ، ج 2 ، ص 353 ، ح 9 .