سلوك كند . « 1 » و صاحب كنز العرفان ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده كه از آن حضرت ، سؤال كردند كه :
كمترين مرتبه از خوردن مال يتيم كه آدمى به سبب آن به جهنّم رود ، كدام است ؟ فرمود كه : اندك و بسيارش در اين معنى شريكاند ، هر گاه قصدش آن باشد كه به ايشان پس ندهد .
[ هفتم : متهم كردن زنان و مردان پاكدامن ]
هفتم از جملهء كبائر ، قَذْف مُحصنه است و قَذْف پيش فقها ، نسبت زنا يا لواط است به كسى ، صريحاً . و مُحصنه ، زنى را گويند كه زِنا به حَسَب شرع ، بر او ثابت نشده باشد يا متظاهر به زنا نباشد ، به حيثيّتى كه اگر او را به زانيه خطاب كنند ، ابا و استنكاف نمايد . و قَذْف موجب حدّ شرعى است ؛ يعنى حاكم شرع ، شخصى را كه دشنام زِنا يا لواط به كسى دهد ، هشتاد تازيانه مىزند .
و حق تعالى فرموده :
« وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ * إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
؛ « 2 » يعنى : آنهايى كه نسبت زنا به زنان محصنه مىدهند و چهار گواه ، موافقِ دعوى خود نمىآورند ، ايشان را هشتاد تازيانه بزنيد و هرگز ، هيچ گواهىِ ايشان را قبول مكنيد . و ايشان ، جماعت فاسقاناند ، مگر آن جماعتى كه بعد از اين فعل ، توبه كنند و اصلاحِ عمل خود بكنند . پس به درستى كه خداى تعالى ، آمرزندهاى رحيم است .
و فرموده كه :
« إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ * يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ »
« 3 » ؛ يعنى :
به درستى كه آن جماعتى كه نسبت زِنا مىدهند به زنان مُحصنه كه دلهاى ايشان ، از خباثت نفسانى پاك باشد يا از عملهاى رسوا ، غافل باشند و از اهل ايمان باشند ، اينچنين جماعتى ، دورند از رحمت الهى در دنيا و آخرت ، و از براى ايشان ، مهيّاست عذابى عظيم در آن روزى كه گواهى مىدهند زبانها و دستها و پاىهاى ايشان به آن كارهايى كه از ايشان ، صادر شده .
و بدان كه علما اتّفاق نمودهاند بر آن كه در واجب شدن حد ، فرقى نيست ميان آن كه زنى را قَذْف كنند يا مردى را . و اگر كسى ديده باشد كه شخصى زِنا مىكند و گواهى بدهد ، اگر سه گواه
هامش
( 1 ) . قرب الإسناد ، ص 92 ، ح 306 .
( 2 ) . سورهء نور ، آيهء 4 و 5 .
( 3 ) . سورهء نور ، آيهء 23 و 24 .