باب چهارم بابُ أَدْنَى الْمَعْرِفَةِ
اصل : شرح : أَدْنَى الْمَعْرِفَه ، عبارت است از كمترِ آنچه كافى است در حكم به اسلامِ صاحبش .
يعنى : اين باب ، بيانِ كمتر مراتبِ شناخت اللَّه تعالى است . در اين باب چهار حديث است .
[ حديث ] اوّل
اصل : [ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ الْعَلَوِيِّ ؛ وَعَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُخْتَارِ الْهَمْدَانِيِّ جَمِيعاً ] عَنِ الْفَتْحِ بْنِ يَزِيدَ ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ عليه السلام ، قَالَ : سَأَلْتُهُ عَنْ أَدْنَى الْمَعْرِفَةِ ، فَقَالَ : « الْإِقْرَارُ بِأَنَّهُ لَاإِلهَ غَيْرُهُ ، وَلَا شِبْهَ لَهُ ، وَلَا نَظِيرَ لَهُ « 1 » ؛ وَأَنَّهُ قَدِيمٌ مُثْبَتٌ ، مَوْجُودٌ غَيْرُ فَقِيدٍ ؛ وَأَنَّهُ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ » .
شرح : فَتْح ، از اصحاب ابو الحسنِ ثانى ، امام رضا عليه السلام است ، چنانچه مىآيد در « كتابُ النِّكَاح » در حديث سوّمِ « بابُ وُقُوعِ الْوَلَدِ » كه باب صد و نهم است .
مُثْبَتٌ ( به ثاء سه نقطه و باء يك نقطه و تاء دو نقطه در بالا ، به صيغهء اسم فاعلِ باب « إفْعَال » ) عبارت است از مشيّت كنندهء هر حادث شدنى در وقتِ احداثِ آب ، كه اوّلِ حوادث و مادّهء باقىِ حوادث است .
هامش
( 1 ) . كافى مطبوع : - / « له » .