36 . نجوم السماء فى تراجم العلماء ، محمّد على كشميرى ، مير هاشم محدّث ، ص 105 - 108 .
37 . هدية الأحباب ، حاج شيخ عباس قمى ، ص 176 .
38 . هدية العارفين ، اسماعيل پاشا بغدادى ، ج 1 ، ص 354 .
39 . وقايع الأيّام ( وقايع ماه محرم ) ، ملّا على خيابانى ، ج 2 ، ص 147 .
11 . صافى در شرح كافى
تسميهء اين شرح به نام « صافى » هر چند كه در طليعهء گفتار مصنّف در جزء اوّل آن ، چندان صريح و واضح نمىباشد ، لكن در ابتداى شرح قسم فروع از كافى ، مصنّف به اين عنوان تصريح كرده و از اين شرح به عنوان « صافى شرح كافى » ياد نموده است .
مرحوم آقا بزرگ تهرانى نيز در سه موضع از الذريعة ، از اين شرح به نام « صافى » نام برده و به ترجمهء آن پرداخته است . « 1 » و همچنين در ساير كتابهاى تراجم و فهارس نيز به همين عنوان ، نام برده شده است ؛ « 2 » و به همين دليل بوده كه در چاپ حجرى اين كتاب هم كه در لكهنو سال 1323 منتشر شده ، به همين عنوان ، نامگذارى شده است ، هر چند كه در برخى از نسخههاى اين شرح ، با عنوان « صافى گنجينهء شاهى » يا مطلق « گنجينهء شاهى » از آن نام بردهاند ، كه از آن جمله است نسخهء موجود در مدرسهء گلپايگانى به شمارهء ( 86 / 26 ) كه به خطّ برادر مؤلّف جعفر بن غازى مىباشد ؛ وى در پايان نسخه از اين شرح به عنوان « گنجينهء شاهى » ياد كرده است و گويا منشأ اشتباه وى ، تعبير مصنّف در ابتداى جزء اوّل اين شرح بوده كه خطبهء خود را با عبارت « فتح صافى گنجينهء شاهى شرح كافى . . . » شروع كرده است .
به هر حال ، خود مؤلّف در ابتداى شرح كتاب الوصايا از قسم فروع ، تصريح نموده كه نام اين شرح را « صافى شرح كافى » نهاده و هرگونه ترديد و شبهه را در اين خصوص ، زائل نموده است . بر اين شرح ، حاشيهاى توسّط برادر شارح ، مولى محمّد
هامش
( 1 ) . ر . ك : الذريعة ، ج 6 ، ص 145 ؛ و ج 14 ، ص 27 ؛ و ج 15 ، ص 4 ، ش 17 .
( 2 ) . ر . ك : أعيان الشيعة ، ج 6 ، ص 356 ؛ كشف الحجب والأستار ، ص 348 ، ش 1942 .