جلال الدين محمّد بلخى با توجه به اين گونه آيات و روايات كه تصريح دارند همهء خوبىهاى مؤمن به نعيم ابد تحوّل پيدا مىكنند و بدىهاى بدكاران به عذاب ابد تغيير صورت مىدهند ، مىفرمايد :
اى دريده پوستين يوسفان * گرگ برخيزى از اين خواب گران
گشته گرگان يك به يك خوهاى تو * مىدرانند از غضب اعضاى تو « 1 »
* * *
زانكه مىبافى همه ساله بپوش * زانكه مىكارى همه ساله بنوش « 2 »
* * *
گر به خارى خستهاى خود كِشتهاى * ور حرير و قزدرى خود رشتهاى « 3 »
* * *
چون ز دستت زخم بر مظلوم رُست * آن درختى گشت از او زقوم رُست
آن سخنهاى چو مار و كژدمت * مار و كژدم گشت و مىگيرد دمت « 4 »
* * * با فراوانى آيات و روايات در زمينهء دگرگونى چيزى به چيزى ، انصاف دهيد كه در گفتار اهل بيت عليهم السلام چه جاى شگفتى و تعجب است كه گريه بر حضرت امام حسين عليه السلام و ديگر معصومان مظلوم فرداى قيامت صورت ملكوتىاش رحمت و مغفرت و شفاعت باشد ؟
هامش
( 1 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر چهارم .
( 2 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر پنجم .
( 3 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر سوم .
( 4 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر سوم .