اهل بيت عليهم السلام - كه قرآن در خانهء آنان نازل شده و فقط اينانند كه به مفاهيم واقعى آيات و اصطلاحات فنى آن آگاهاند - يد را به قدرت معنا مىكنند و با اين معناى حقيقى به ما مىفهمانند كه آيه مىفرمايد : قدرت خدا ما فوق همهء قدرتهاست .
امّا گروه كثيرى از مفسران اهل سنت به ويژه پيروان ابن تيميه و سلفىهاى امروز حجاز كه بيگانه از اهل بيت عليهم السلام و علوم آنانند و انديشهاى سخت متحجرانه دارند ، به ظاهر آيات اكتفا مىكنند و بر اين اساس مجبورند با تكيه به معناى ظاهر امثال اين آيات ، خدا را نعوذ باللّه جسم بدانند و به روايات جسم بودن خدا كه ساخته و پرداختهء بنىاميه است و با آياتى چون
« . . . لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ . . . »
« 1 » صد در صد مخالف است ، پاى بند باشند و بر اعتقاد كفرآميز و شركآلودشان اصرار ورزند !
معناى كورى در آخرت
آيهاى ديگر :
« وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا »
« 2 » .
و كسى كه در اين دنيا كور دل باشد ، در آخرت هم كور دل است و گمراهتر .
اگر كلمهء اعمى را به معناى كورى چشم سر معنا كنيم مفهوم آيه اين مىشود كه : هركس در اين دنيا كور است در آخرت نيز كور خواهد بود .
در صورتى كه مؤمنانى بودند كه از نظر ايمان و عمل در درجايى بالا قرار
هامش
( 1 ) - شورى ( 42 ) : 11 .
( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 72 .