رانده و در آيات ديگر علائم و نشانههايى را ذكر مىكند كه جز بر اهل بيت عليهم السلام به نحو اكمل و اتمّ منطبق نيست .
عبداللّه بن جعفر مىگويد من همراه حسن و حسين نزد معاويه بوديم ، معاويه گفت : اى عبداللّه بن جعفر ! چه اندازه احترام و تعظيمت نسبت به حسن شديد و فوق العاده است ؟ گفتم : معاويه ! عمر بن خطاب در زمان حكومتش مرا به سوى على بن ابى طالب فرستاد و پيام داد كه من مىخواهم قرآن را به صورت مصحف بنويسم آنچه را تو از قرآن نوشتهاى به سوى من بفرست .
على به من گفت : به خدا سوگند پيش از آنكه با قرآن من [ كه در كنار آيات قابل تأويل تأويلش را نوشتهام ] به او برسى مرا خواهد كشت . گفتم : براى چه ؟ فرمود : خدا مىفرمايد :
« لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ »
« 1 » .
جز پاك شدگان [ از هر نوع آلودگى ] به [ حقايق و اسرار و لطايف ] آن دسترسى ندارند .
و منظور خدا از پاكان ما هستيم . ماييم كه خدا همهء آلودگىها را از ما زدوده و ما مصداق اين آيه هستيم :
« . . . أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا . . . »
« 2 » .
. . . اين كتاب را به كسانى از بندگانمان كه برگزيديم به ميراث داديم . . .
ما صفوة اللّه هستيم و ضرب المثلهاى قرآن مانند
« كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ
هامش
( 1 ) - واقعه ( 56 ) : 79 .
( 2 ) - فاطر ( 35 ) : 32 .