گواهى مىدهد كه هيچ معبودى جز او نيست . . .
« . . . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ . . . »
« 1 » .
. . . و خدا مىداند كه تو بىترديد فرستاده اويى . . .
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
« 2 » .
سرپرست و دوست شما فقط خدا و رسول اوست و مؤمنانى [ مانند على بن ابىطالباند ] كه همواره نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع [ به تهيدستان ] زكات مىدهند .
مقام ولايت موجب درك فيض
آرى ، صاحبان ولايت كبرى و وساطت عظمى و برزخيّت عليا - كه بنا بر آيات قرآن خلفا و جانشينان خدا در ميان خلقاند - واسطهء فيض حق و رابط ميان حق و خلق در مقام كثرت هستند .
اگر مقام خلافت و ولايت و روحانيت مطلق نبود ، هيچ يك از موجودات لايق استفاده از مقام غيب احدى نبود و فيض حق به هيچ موجودى نمىرسيد و نور هدايت در هيچ يك از عوالم باطن و ظاهر نمىتابيد .
هر كس در گرفتن فيض نيازمند تمسّك عينى و واقعى با ذوات مقدسهء آنان است تا به سبب مصاحبت و دستگيرى و هدايت آنان اين عروج روحانى را طى كند چون آنان از نظر وجودى در مرتبهء
« قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى »
« 3 » و از نظر معرفتى در مقام يقين هستند و در معراج روحانى خويش به
هامش
( 1 ) - منافقون ( 63 ) : 1 .
( 2 ) - مائده ( 5 ) : 55 .
( 3 ) - نجم ( 53 ) : 9 .