مرد بود كه براى ما به مجلس تو آمد ، تو بانگ بر وى زدى ، هرچند عزيزى و كليمى امّا سرّى كه ما در زير گليم نهادهايم ديده نمىشود ، آن اشتياق به جمال ماست كه دوستان را به وجد آورد ، تقاضاى جمال ماست كه دلهاشان در عالم خوف و رجا و قبض و بسط كشد ، هر ديده كه از دنيا پر شد صفت عقبى در وى نگنجد و هر ديده كه صفت عقبى در وى قرار گرفت از جلال قرب ما و عزّ وصال بىخبر بود ، نه دنيا و نه عقبى بلكه وصال مولا « 1 » .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 12 / 380 .