آن كه هفت اقليم عالم را نهاد * هر كسى را هر چه لايق بود داد
گربهء مسكين اگر پر داشتى * تخم گنجشك از جهان برداشتى
وان دو شاخ گاو اگر خر داشتى * آدمى را نزد خود نگذاشتى
موسى عليه السلام به حكمت و عدل جهان آفرين اقرار كرد و از تجاسر خويش استغفار .
[ وَلَوْ بَسَطَ اللّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِى الْأَرْضِ ] .
و اگر خدا روزى را بر بندگانش وسعت دهد ، در زمين سركشى و ستم كنند « 1 » .
330 - و يك سخن آهسته گفت
عوف بن مالك مىگويد :
نزديك رسول صلى الله عليه و آله بوديم ، هفت يا هشت كس ، گفت : بيعت كنيد با رسول خداى ، گفتيم : بر چه بيعت كنيم ؟ گفت : بيعت كنيد كه خداى را بپرستيد و پنج نماز بجاى آريد و هر چه فرمايد به سمع طاعت پيش رويد و يك سخن آهسته گفت : و از هيچ كس سؤال مكنيد و همين است حقيقت قناعت كه هر كس به دادهء حق قانع و راضى باشد ، محتاج به سؤال نخواهد شد و اين هفت يا هشت نفر پس از آن چنان بودند كه اگر تازيانه از دست ايشان بيفتادى ، فرا كس نگفتندى كه به من ده « 2 » .
331 - چه كسى توانگرتر است
موسى عليه السلام گفت : يا رب ! از بندگان تو كه توانگرتر است ؟ گفت : آن كه قناعت كند به آنچه من دهم ، گفت : عادلتر ؟ گفت : آن كه انصاف از خود بدهد « 3 » .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 8 / 82 .
( 2 ) - عرفان اسلامى : 8 / 84 .
( 3 ) - عرفان اسلامى : 8 / 84 .