[ وَكُلُّ حُبٍّ مَعْلولٍ يُورِثُ بُعْداً فيهِ عَداوَةٌ الّا هذَيْنِ وَهُما مِنْ عَيْنٍ واحِدَةٍ يَزيدانِ ابَداً وَلا يَنْقُصانِ . قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ :
[ الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ ]
« 1 » ]
رفاقتهاى غير الهى
هر دوستىاى كه براى خدا نباشد مورث دورى از رحمت خدا است و اين چنين دوستى از شايبهء عداوت خالى نيست ، اما آن دو نفرى كه براى خدا با هم دوستاند ، از اين امور مصوناند كه اين دو دوستى از يك چشمهاند و در طريق زيادت و دور از نقصان و كم شدن . خداوند مىفرمايد :
روز قيامت بعضى از دوستان با يكديگر در عداوت و دشمنى بر مىآيند مگر اهل تقوا كه دوستى دنياشان در قيامت هم ادامه دارد ، چرا كه اصل و ريشهء دوستى ، تبرّى از غير محبوب است .
و اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد :
خوشترين حقيقت و لذيذترين واقعيّت در بهشت ، عشق خدا و عشق در راه خداست و بر اين نعمت شكر .
خداوند مهربان فرموده :
آخر دعاى ايشان در بهشت حمد الهى است .
هامش
( 1 ) - زخرف ( 43 ) : 67 .