آزمايش نكند ، بلكه بايد بخواهند راه موفّقيت در امتحان را پيش پاى آنان بگذارد .
انسان بايد هر امرى از امور كه از جانب حق برايش مقرر مىگردد امتحان و آزمايش بداند و سعى كند براساس احوالات الهى درون و هماهنگ با رهنمودهاى الهى در قرآن و هدايت انبيا و امامان عليهم السلام در اخبار از عهدهء آزمايش و امتحان برآيد تا از شقاوت و بدبختى دور شده و به سعادت ابدى و لذّت سرمدى برسد .
از آنجا كه در جلد ششم اين كتاب رؤوس و امّهات مسائل ابتلا و آزمايش ذكر شده است ، در اينجا تنها به ترجمهء اصل روايت اكتفا مىشود .
ابتلا و آزمايش و گرفتارىهايى كه از جانب دوست مىرسد براى مؤمن زينت و براى اهل عقل و تدبّر كرامت است ؛ زيرا دچارشدن به آزمايش همراه با صبر و ثبات وسيلهء محكم شدن ايمان و نورانى شدن باطن اوست .
اشرف موجودات فرمود : ما انبيا از لحاظ آزمايش و ابتلا شديدترين مردميم و سپس نزديكتر به ما از اين جهت مردم مؤمن و به همين ترتيب . . .
كسى كه در سايهء توجه و مراقبت حقّ طعم ابتلا را چشيد ، هر آينه لذت و خوشى او بيش از آن افرادى است كه متنعّم به لذات مادىاند و نحوهء لذّت آنان در برخورد به آزمايش به صورتى است كه هميشه به رسيدن ابتلا علاقهمندند و مشتاق برخورد به آزمايشند .
آرى ، در سايهء ابتلائات الهى و سختىها انوار نعمت و رحمت فروزان است و برعكس در كنار انوار نعمت و وسعت مادى آتشهاى ابتلا قرار داده شده و در اين دو مرحله بسيار كم هستند آنان كه نجات يافته و به نتيجهء دلخواه رسيدهاند .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 307
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٠٧