لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ]
« 1 » .
و كسانى كه ايمان آوردند و [ به اندازهء طاقت خود ] كارهاى شايسته انجام دادند ، اهل بهشتاند و در آن جاودانهاند ، [ چرا كه ] ما هيچ كس را جز به اندازهء طاقتش تكليف نمىكنيم . * و آنچه از كينه و خشم در سينههاى آنان است ، بَر مىكنيم [ تا در بهشت با خوشى و سلامت كامل كنار هم زندگى كنند ؛ ] از زير [ كاخها و عمارتهاى ] شان نهرها جارى است و مىگويند :
و همه ستايشها ويژهء خداست كه ما را به اين [ نعمت ها ] هدايت كرد ، و اگر خدا ما را هدايت نمىكرد هدايت نمىيافتيم ، مسلماً پيامبران پروردگارمان حق را به سوى ما آوردند ، و ندايشان مىدهند به پاداش اعمال شايستهاى كه همواره انجام مىداديد ، اين بهشت را به ارث برديد .
كتابهاى آسمانى
[ كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ]
« 2 » .
مردم [ در ابتداى تشكيل اجتماع ] گروهى واحد و يك دست بودند [ و اختلاف و تضادى در امور زندگى نداشتند ] ، پس [ از پديد آمدن اختلاف و تضاد ] خدا پيامبرانى را مژده دهنده و بيم رسان برانگيخت ، و با آنان به درستى و راستى كتاب را نازل كرد ، تا ميان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند ، داورى كند .
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 42 - 43 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 213 .