باشد ، پس بنابراين با وجود ميل به دنيا و رغبت به دنيا ، در گفتن :
[ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ]
« 1 » .
من به دور از انحراف و با قلبى حقگرا همهء وجودم را به سوى كسى كه آسمانها و زمين را آفريد ، متوجه كردم .
و گفتن :
[ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ]
« 2 » .
[ پروردگارا ! ] تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو كمك مىخواهيم .
و امثال اينها از ادعيه و آيات كاذب خواهد بود .
دوّم : صدق نيّت است يعنى صدق حقيقى و راستى و درستى و تحقيقى مقتضى آن است كه در نيت هر فعل طاعت و عبادت ، غير خدا ملحوظ نباشد و به تقرّب حضرت بارى غير او را دخيل نكند و الّا در آن نيّت كاذب خواهد بود .
سوم : صدق عزم است يعنى عزمش آن باشد كه اگر ولايت ناحيه به او رجوع شود عدالت كند و اگر صاحب ثروت و تموّل شود به ضعفا و اهل حاجت احسان نمايد و اگر در قضا و ولايت ناحيه و تدريس مدرسه اوْلى از خود يابد ولايت و تدريس به او رجوع كند .
چهارم : صدق مقامات است يعنى در هر مقام از مقامات ستّ كه زهد است و محبّت و توكّل و خوف و رجا و رضا ، حقيقت آن مقام را طلب كند و به مرتبه ضعيف آن راضى نشود و در هر مقام از مقامات مذكوره كامل باشد و اگر به خلاف آن باشد و به مرتبهء ناقص اين مراتب راضى شود كاذب خواهد بود نه صادق .
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 79 .
( 2 ) - فاتحه ( 1 ) : 5 .