رانده شدهاند ، در حالى كه فضل و خشنودى خدا را مىجويند و خدا وپيامبرش را يارى مىكنند ، اينان همان راستگويانند .
صدق چه دنياى لذّت بخش و چه شجرهء پر ثمرى است ، صدق چه واقعيّت زيبا و چه نهال پربارى است ، صدق چه واقعيّت شيرين و حال پرقيمتى است ، اى كاش ! همهء مردم ايمان و عمل و اخلاق و گفتار و كردار خود را بر پايهء صدق استوار مىكردند ، تا معناى بهشت آخرت در همين دنيا هم تحقّق پيدا كند .
آن كس كه بدون ريا و تزوير و منهاى خدعه و فريب و جداى از مكر و حيله و به دور از تقلّب و كينه و همراه با صافى و پاكى و اخلاص و ايمان و آراسته به حسنات و پيراسته از رذايل زندگى مىكند و در زندگى خود هدفى جز جلب خشنودى حضرت او ندارد اهل صدق است ، صادق كوشش و حركتش در راه محبوب است و وى را در اين راه از سرباختن و ريخته شدن خون باكى نيست .
صدق در گفتار
سخن راست را ارزشى است عظيم كه كسى را بر آن ارزش آگاهى نيست ، بهترين كلام در تمام آفرينش كلام راست است ، اگر تمام دنيا به يكديگر راست بگويند ، مشكلى براى كسى پيش نخواهد آمد .
مايه و سرچشمهء اوّليّه راستگويى ايمان به خدا و سالم بودن قلب از شوائب شرك و رذايل اخلاقى است ، لسان صدق كه در آيات قرآن مجيد مطرح است جز با ايمان و اتّكال به خدا قابل تحصيل نيست .
دروغگو يا بىايمان است ، يا ضعيف ، يا ترسو ، يا مزوّر و متقلّب و حيلهگر .
راستى و راستگويى صفت انبيا و اولياى الهى است ، اگر بخواهى در آن صف