[ وَفيهِ جِماعُ كُلِّ عِبادَةٍ صالِحَةٍ وَبِهِ وَصَلَ مَنْ وَصَلَ الَى الدَّرَجاتِ الْعُلى وَالرُّتَبِ الْقُصْوى وَبِهِ عاشَ مَنْ عاشَ مَعَ اللّهِ بِالْحَياةِ الطَّيِّبَةِ وَالْانْسِ الدّائِمِ . قالَ اللّهُ تَعالى :
[ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ]
« 1 » ]
تقوا مجموعه هر عبادت شايستهاى است ، هركس به آن آراسته شود و به دست آوردن آن را توفيق يابد ، به درجات بلند و مرتبههاى عالى رسيده و هركس به حيات طيّبه زندگى كرده به كمك تقوا زندگى كرده ، به وسيلهء تقوا انس هميشگى با حضرت حق و حقايق الهيه و فيوضات ربانيه ميسّر است .
خداوند بزرگ در پايان سورهء قمر مىفرمايد :
يقيناً پرهيزكاران در بهشتها و [ كنار ] نهرها هستند ؛ * در جايگاهى حق و پسنديده نزد پادشاهى توانا .
اى بىنياز آمدهام بر در تو باز * بر درگه قبول تو آوردهام نياز
اميدوار بر در لطفت فتادهام * اميد كز درت نشوم نااميد باز
دل زان توست بر سر كويت فكندهام * زيرا به دل تويى كه تو دانيش جمله راز
گر يك نظر كنى به دل سوخته جگر * بازش رهايى از تف هجران جانگداز
از كارسازى دل خود عاجز آمدم * از لطف خويش كار دل خستهام بساز « 2 »
در صدق
هامش
( 1 ) - قمر ( 54 ) : 54 - 55 .
( 2 ) - عراقى .