[ افْضَلُ الْوَصايا وَأَلْزَمُها انْ لا تَنْسى رَبَّكَ وَانْ تَذْكُرَهُ دائِماً وَلا تَعْصِيَهُ وَتَعْبُدَهُ قاعِداً وَقائِماً وَلا تَغْتَرَّ بِنِعْمَتِهِ وَاشْكُرْهُ ابَداً وَلا تَخْرُجُ مِنْ تَحْتِ آثارِ عَظَمَتِهِ وَجَلالِهِ فَتَضِلَّ وَتَقَعَ فى مَيْدانِ الْهَلاكِ وَانْ مَسَّكَ الْبَلاءُ وَالضَّرّاءُ وَاحْرَقَكَ بِنيرانِ الْمِحَنِ وَاعْلَمْ انَّ بَلاياهُ مَحْشُوَّةٌ بِكَراماتِهِ الْابَديَّةِ وَمِحَنُهُ مُورِثَةٌ رِضاهُ وَقُرْبَهُ وَلَوْ بَعْدَ حينٍ فَيالَها مِنْ انْعُمٍ لِمَنْ عَلِمَ وَوُفِّقَ لِذلِكَ ]
با ارزشترين وصايا
در اين فصل امام صادق عليه السلام بهترين وصيّتها را به مردم دارند و ظاهراً مىخواهند به سفارش كنندگان تعليم دهند كه هرگاه خواستند سفارش كنند و وصيت نمايند ، به بهترين برنامه و برترين واقعيّتها سفارش كنند كه از طريق اينگونه وصايا مردم با حقايق آشنا شده و دل و قلبشان از تيرگى نجات يافته و به فضايل و كمالات آراسته مىشوند و از آنجا كه تمام ابواب كتاب با اهمّيت « مصباح الشريعة » وصاياى امام صادق عليه السلام به عباد خداست از اين جهت به ترجمه مختصر اين باب اكتفا كرده و مفصل آن را احاله به ابواب گذشته و بر عهدهء فصول بعد كه از معنوىترين بخشهاى « مصباح الشريعة » است وامىگذارم .
حضرت مىفرمايد :
بالاترين و باارزشترين و مهمترين و لازمترين سفارشها اين است كه خدا را در