[ لا يُعَظِّمُ حُرْمَةَ الْمُسْلِمينَ الّا مَنْ قَدْ عَظَّمَ اللّهُ حُرْمَتَهُ عَلَى الْمُسْلِمينَ وَمَنْ كانَ ابْلَغَ حُرْمَةً لِلّهِ وَرَسُولِهِ كانَ اشَدَّ حُرْمَةً لِلْمُسْلِمينَ ، وَمَنِ اسْتَهانَ بِحُرْمَةِ الْمُسْلِمينَ فَقَدْ هَتَكَ سِتْرَ ايمانِهِ ]
حرمت مسلمان
در اين باب حضرت صادق عليه السلام به مسئلهء ارزش و حرمت مسلمانان اشاره مىفرمايد ، حرمت و ارزشى كه خداوند بزرگ براى بندگان مسلمانش قرار داده است .
نگاهداشت حرمت مسلمان رعايت مجموعهاى از حقايق اخلاقى نسبت به آنان است و آن عبارت است از حرام بودن غيبت و تهمت و افترا و تمسخر نسبت به آنان ، لزوم تواضع به ايشان و دستگيرى از آنان و كمك به محتاج و فقير و نيازمندشان ، زيارت آنان و رعايت يتيميشان و آزاد كردن گرفتارشان و به داد آنان رسيدن به وقت دادخواهيشان و آنان را به معروف هدايت كردن و از منكر بازداشتن و قهرشان را آشتى دادن و در امور مادى و زندگى روزمره به آنان كمك كردن كه تعظيم حرمت آنان شامل همهء اين امور اخلاقى و اجتماعى است و هركس از مسلمانان نسبت به اين امور در حق مسلمانان بىتفاوت باشد ، به فرمودهء پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از مسلمانان نيست ، حكيم سخنسنج شيراز روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله را كه بدين مضمون در كتب روايى وارد شده :