زمامداران اموى و عباسى و فقيهان دربار آن دو حكومت و يا فقيهان امروز ممالك اهل سنت هستند ، اگر هم كسى بگويد هيچ دليلى و حجّتى و برهانى قانعكننده بر گفتارش ندارد ، از طرفى هم آيات قرآن بىمصداق نيست ، در زمينهء مصاديق آيهء بالا چون به روايات اهل سنت و روايات كتب شيعه مراجعه كنيم مىبينيم امامان معصوم عليهم السلام به عنوان راسخون در علم معرفى شدهاند و مصاديق جملهء
[ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ ]
آن بزرگوارانند و همانان بودند كه با بيانات خود در جهت روشن كردن آيات قرآن مُهر باطل به آرا و عقايد تمام دستهجاتى كه پيرو متشابهات بودند زدند ورنه امروز از حقيقت دين خبرى نبود ! !
در زمان حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت رضا عليهم السلام به وسيلهء زمامداران اموى و عباسى كتب مكاتب گوناگون خارجى سيلوار به ممالك اسلامى آمد و دستنشاندگان دربار اموى و عباسى به ترجمهء آن كتب دست زدند و هزاران آرا و افكار بشرى را در جامعهء اسلامى رواج دادند ، در رواج آن آرا و افكار ، اسلام عزيز مىرفت كه چراغش خاموش و فروغش برچيده شود .
حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام با تربيت چند هزار شاگرد و فرستادن آنان در نواحى مختلف مملكت اسلامى از هدم بناى دين و بهم ريختن مفاهيم آيات به وسيلهء آن آرا و افكار باطله جلوگيرى كردند و حضرت رضا عليه السلام با تشكيل مجالس مهم علمى ، از خاموش شدن چراغ دين مانع شدند و صراط مستقيم حق را در لا به لاى آن همه طوفان نماياندند و به وسيلهء زحمات ائمهء بعد و فقهاى ازجان گذشتهء شيعه تا به امروز تداوم پيدا كرد و از امروز تا فردا هم با رنجهايى كه عالمان شيعه تحمل مىكنند تا آمدن امام عصر عليه السلام ادامه پيدا مىكند ، تا كسى نگويد راه بر من روشن نبود !