[ وَانَّ الْقُرْآنَ كَلامُهُ وَانَّهُ مَخْلُوقٌ وَانَّهُ كانَ قَبْلَ الْكَوْنِ وَالْمَكانِ وَالزَّمانِ وَانَّ احْداثَ الْكَوْن وَفَنَاءَهُ عِنْدَهُ سَواءٌ مَا ازْدادَ بِاحْداثِهِ عِلماً وَلا يَنْقُصُ بِفَنائِهِ مُلْكُهُ ، عَزَّ سُلْطانُهُ وَجَلَّ سُبْحانُهُ فَمَنْ اوْرَدَ عَلَيْكَ ما يَنْقُصُ هذا الْأصْلَ فَلا تَقْبَلْهُ وَجَرِّدْ باطِنَكَ لِذلِكَ تَرى بَرَكاتِهِ عَنْ قَريبٍ وَتَفُوزُ مَعَ الْفائِزينَ ]
احاطهء قدرت الهى
متوجه باش كه قرآن كلام الهى و آفريده او و حادث است و در اين كتاب پرفروغ و منبع نور است كه علم جناب حق محيط به تمام هستى است . هم پيش از ظهور هستى ، محيط بوده كه چه به وجود مىآيد و هم بعد از ظهور آفرينش محيط است كه چه هست .
بدان و آگاه باش ! وجود او جداى از موجودات و مجردات و ماديات و بسايط و مركبات و مكان و مكانيات و زمان و زمانيات است و در عين حال همه اينها دراحاطهء قدرت و ارادهء اويند و او پيش از همه بوده و با همه هست و بعد از همه خواهد بود .