زانك دو كون پيش ديده دل * چون سرابى همه نمود بود
هر كه يك ذرّه غير مىبيند * هم چو كورى ميان دود بود
هم چو عطار در فنا مى سوز * تا دمى گر زنى چو عود بود
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحه 337
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۳۳۷