[ يُطْعِمُ غَيْرَهُ وَيَجُوعُ ، ويَكْسُو غَيْرَهُ وَيَمْتَنِعُ مِنْ قَبُولِ عَطاءِ غَيْرِهِ ، وَيُمَنُّ بِذلِكَ وَلا يَمُنُّ ، وَلَوْ مَلَكَ الدُّنْيا بِاجْمَعِها لَمْ يَرَ نَفْسَهُ فيها الّا اجْنَبِيّاً ، وَلَوْ بَذَلها فى ذاتِ اللّهِ فى ساعةٍ واحِدَةٍ مامَلَّ ]
سخى در عين نيازش به طعام ، به ديگرى مىخوراند و در عين احتياجش به لباس به ديگرى مىپوشاند ، هديه و احسان قبول كردن برايش بسيار مشكل ، ولى هديه و احسان به ديگران برايش بسيار آسان است ، از نيكى ديگران در حق خويش ممنون ولى بر احسانش به ديگران منت ندارد ، اگر مالك همهء دنيا باشد و كليد خزائن عالم در اختيار او باشد ، خود و غير را در آن مساوى مىبيند و بلكه خويش را نسبت به تمام آن اموال اجنبى مىداند و اگر بر فرض زمينهاى پيش آيد كه تمام آنچه را دارد به يك ساعت در راه خدا بدهد ، كمترين اثرى در دلش نخواهد كرد .
حكاياتى كه از سخاوت و كرم انبيا و ائمه و اوليا ذكر شده بسيار است كه قسمتى از آن را با خواست خداى كريم در شرح باب شصت و نه كه در معرفت ائمهء طاهرين عليهم السلام است ذكر خواهيم كرد .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 207
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٠٧