دانههاى متراكم را خارج مىكنيم ، و از شكوفهء درخت خرما خوشههاى سر فروهشته [ به وجود مىآوريم ] ، و باغهايى از انگور و زيتون و انار شبيه به هم و بىشباهت به هم [ بيرون مىآوريم ] ؛ به ميوهاش چون ميوه دهد و به رسيدن و كامل شدنش با تأمل بنگريد ، مسلماً در اين [ امور ] براى قومى كه ايمان مىآورند ، نشانههايى [ بر توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] ست .
رشد و نمو گياهان
در آغاز آيهء شريفه به يكى از مهمترين و اساسىترين نعمتهاى پروردگار كه مىتوان آن را ريشه و مادر ساير نعمتها دانست اشاره مىكند و آن پيدايش و رشد و نمو گياهان و درختان در پرتو آن است و مىگويد : او كسى است كه از آسمان آبى براى شما فرستاد .
اين كه مىفرمايد از طرف آسمان ، به خاطر آن است كه تمام منابع آب روى زمين اعم از چشمهها و نهرها و قناتها و چاههاى عميق به آب باران منتهى مىشود ، لذا كمبود باران در همه جا اثر مىگذارد و اگر خشكسالى ادامه يابد همگى خشك مىشوند .
سپس به اثر نزول باران اشاره كرده مىگويد : به واسطهء آن ، روييدنىها را از همه نوع از زمين خارج ساختيم .
در تفسير « نبات كل شى » دو احتمال ذكر كردهاند :
نخست اين كه :
منظور از آن انواع و اصناف گياهان است كه همه با يك آب آبيارى و از يك زمين و يك نوع خاك پرورش مىيابند و اين از عجايب آفرينش است كه چگونه اين همه انواع گياهان با آن خواص كاملًا متفاوت و گاهى متضاد و اشكال گوناگون و مختلف ، همه در يك زمين و با يك آب پرورش مىيابند .